
Si Pablo ay nakababatang kapatid ni Esteban II, at ang dalawa ay sabay na hinubog para sa pagkapari sa Laterano. Ipinagkatiwala sa kanya ni Esteban ang mahahalagang gawain, at nang mamatay si Esteban, nahalal si Pablo sa malaking nakararami, bagaman ibang pangkat ang nagnais sa arkidiyakonong si Theophylact. Siya ay kinonsagra noong ika-29 ng Mayo 757.
Ipinagpatuloy niya ang pakikipag-alyansa ng kanyang kapatid kay Pepin at sa mga Franco, at ginugol niya ang malaking bahagi ng kanyang paghahari sa pagsisikap na pabalikin sa haring Lombardo na si Desiderius ang mga lungsod na ipinangako nito. Ipinagtanggol niya ang pagpipitagan sa mga banal na larawan laban sa emperador ng Bizancio, at inilipat niya ang mga labi ng maraming martir mula sa mga wasak na katakumba patungo sa mga simbahan ng Roma, kabilang si Santa Petronila. Ginawa niyang monasteryo ang tahanan ng kanyang pamilya kasama ang simbahan ng San Silvestro in Capite, at ang kanyang kapistahan ay ipinagdiriwang tuwing ika-28 ng Hunyo.
Pinararangalan siya ng Simbahan bilang Santo. Basahin ang kanyang pahina sa diksiyonaryo ng mga santo.