Sino siya
Si Cornelio ay hinirang, laban sa kanyang sariling kagustuhan, nang humupa ang pag-uusig ni Decio noong 251 matapos mabakante ang luklukan nang mahigit isang taon. Sa loob ng ilang linggo, itinalaga ng paring Romano na si Novaciano ang kanyang sarili bilang karibal na obispo, na naghati sa Simbahan; pumanig kay Cornelio si San Cipriano ng Cartago at si San Dionisio ng Alejandria, at kinilala siya ng buong Simbahan.
Ang ipinaaalaala sa kanya
Itinaguyod niya ang maawaing gawi, na pinagkasunduan nila ni San Cipriano, na muling tanggapin matapos ang pagpepenitensiya ang mga tumalikod sa panahon ng pag-uusig. Noong 252 ay ipinatapon siya sa Centumcellae (Civitavecchia), kung saan siya namatay noong sumunod na Hunyo, isang martir ayon sa mga salita ni San Cipriano. Pinararangalan siya kasama ni San Cipriano, na ang kapistahan ay ipinagdiriwang sa kanyang libingan sa Roma.
Pinararangalan siya ng Simbahan bilang Santo. Basahin ang kanyang pahina sa diksiyonaryo ng mga santo.