Si Federico, anak ni Duke Gozelon ng Mababang Lorraine, ay isang kanoniko ng Liège nang gawin siya ng kanyang pinsang si Leo IX na kansilyer at librarian ng Simbahang Romano. Nakibahagi siya sa embahada sa Constantinopla noong 1054, pagkatapos ay naging monghe at kalaunan ay abad ng Monte Cassino, at malaya siyang hinalal na papa nang mamatay si Victor II noong 1057. Sa mas matatandang listahan ay binibilang siyang Esteban X.
Ipinagpatuloy niya ang reporma, ginawang mga kardinal sina San Pedro Damian at Humbert at isinugo si Hildebrand sa mga misyon sa hilaga ng Alpes. Naghahanda siyang muling buksan ang pakikipag-usap sa Simbahang Griyego at pigilan ang mga Normando nang siya ay mamatay sa Florencia pagkaraan ng walong buwan, at hiniling niya sa mga kardinal na hintayin ang pagbabalik ni Hildebrand bago pumili ng kanyang kahalili.