
Anak ng isang konde ng Cesena, naging monghe siyang Benedictino sa edad na labing-anim, kinuha ang pangalang Gregorio, at nagturo ng teolohiya sa kanyang orden bago siya ginawang abad, Obispo ng Tivoli at Imola, at kardinal ni Pío VI. Matapos mamatay si Pío VI sa pagkatapon, nahalal siya sa isang konklabe na ginanap sa Venecia. Siya ay isang mahinahong tao na nagtiis ng malalaking pagsubok nang may pagtitiyaga.
Nilagdaan niya ang Concordat ng 1801 na nagpanumbalik sa Simbahan sa Pransiya at pinahiran ng langis si Napoleon bilang emperador sa Notre-Dame noong 1804, ngunit nang sakupin ni Napoleon ang mga Estado ng Papa noong 1809 ay tumanggi siyang sumuko at ibinilanggo sa Savona at Fontainebleau hanggang 1814. Pagbalik sa Roma, ibinalik niya ang Kapisanan ni Hesus sa buong Simbahan noong 1814, nabawi ang mga Estado ng Papa, nagtatag ng mga bagong diyosesis sa Estados Unidos, at binigyan ng tahanan sa Roma ang pamilya ni Napoleon matapos ang kanyang pagbagsak. Siya ay Lingkod ng Diyos, at binuksan ang kanyang kausa para sa beatipikasyon noong 2007.
Pinararangalan siya ng Simbahan bilang Lingkod ng Diyos. Basahin ang kanyang pahina sa diksiyonaryo ng mga santo.