Josephine Bakhita

Sino siya

Isinilang si Bakhita noong 1869 sa isang nayon sa Darfur, Sudan. Sa edad na siyam ay dinukot siya ng mga mangangalakal ng alipin, at sa labis na takot ay nakalimutan niya ang sarili niyang pangalan; tinawag nila siyang 'Bakhita', 'mapalad'. Ipinagbili nang paulit-ulit sa mga pamilihan ng El Obeid at Khartoum, nagkapilat siya ng 114 na hiwa na kinuskos ng asin habang naglilingkod sa isang Turkong heneral. Sa Khartoum ay binili siya ng Italyanong ahenteng konsular na si Callisto Legnani at pinakitunguhan nang mabuti, at noong 1884 ay dinala siya sa Italya, kung saan siya naging yaya ng anak na babae ng pamilyang Michieli malapit sa Mirano.

Nang iwan siya nang siyam na buwan sa mga Madreng Canossian sa Venecia, nakilala niya si Hesus, at noong ika-9 ng Enero 1890 ay bininyagan, kinumpilan at binigyan ng Unang Komunyon ng Patriarka ng Venecia, at tinanggap ang pangalang Giuseppina. Noong 1893 ay pumasok siya sa nobisyado ng mga Canossian, at sa loob ng 45 taon ay naging kusinera, sakristan at higit sa lahat portera ng kumbento sa Schio, minamahal ng bayan dahil sa kanyang mahinahong ngiti at kabutihan. Namatay siya sa pulmonya noong ika-8 ng Pebrero 1947.

Ang mga himala

Ang mga himalang sinuri para sa kanyang beatipikasyon at kanonisasyon ay hindi inilarawan sa mga sangguniang aming ginamit.

Bakit iyon itinuring na kabanalan

Pinatawad ni Bakhita ang lahat. Sinabi niya na kung makakatagpo niya ang mga mangangalakal ng alipin na dumukot at nagpahirap sa kanya, luluhod siya at hahalikan ang kanilang mga kamay, sapagkat kung wala sila ay hindi siya naging Kristiyano at relihiyosa.