
Si Martín, anak ni Fabricio, ay isinilang sa Todi at nakilala sa kanyang karunungan at pagkakawanggawa sa mga dukha. Naglingkod siya bilang sugo ng Papa sa Constantinopla at, nang siya ay mahalal noong 649, siya ay kinonsagra nang hindi hinihintay ang pagsang-ayon ng emperador; ang petsa ng kanyang pagkahalal ay ibinibigay bilang ika-5 o ika-21 ng Hulyo.
Sa loob ng ilang buwan ay idinaos niya ang Konsilyo ng Laterano noong 649, na tumanggi sa mga dekreto ng emperador tungkol sa kalooban ni Kristo at nagturo na si Kristo ay may dalawang kalooban, banal at pantao. Ipinadakip siya ni Emperador Constante II noong 653, ipinadala sa Constantinopla, ibinilanggo, hinamak sa harap ng madla at hinatulan, at ipinatapon sa Cherson sa Crimea, kung saan siya namatay dahil sa paghihirap. Pinararangalan siya bilang martir sa Silangan at sa Kanluran.
Pinararangalan siya ng Simbahan bilang Santo. Basahin ang kanyang pahina sa diksiyonaryo ng mga santo.