
Si Marcelo ay nahalal noong 308, halos apat na taon matapos mamatay si Marcelino, nang humupa na ang pag-uusig sa Roma sa ilalim ni Maxentius. Natagpuan niya ang Simbahan na magulo, kinumpiska ang mga pinagtitipunan nito at nagkakahati-hati ang mga kasapi nito tungkol sa mga tumalikod sa pananampalataya.
Muli niyang inayos ang Simbahan sa Roma sa mga distrito sa ilalim ng mga pari at naglatag ng bagong sementeryo sa Via Salaria. Iginiit niya na ang mga tumalikod ay kailangang magpenitensiya bago muling tanggapin, na humantong sa marahas na kaguluhan, at ipinatapon siya ni Maxentius, kung saan siya namatay di-nagtagal. Pinarangalan siya kalaunan ni Papa Damaso sa tula; ang kanyang kapistahan ay Enero 16.
Pinararangalan siya ng Simbahan bilang Santo. Basahin ang kanyang pahina sa diksiyonaryo ng mga santo.