
Si San Dionisio ay isang marunong na pari ng Roma na nakibahagi sa pagtatalo tungkol sa binyag sa ilalim ni Papa Esteban. Matapos ang pagkamartir ni San Sixto II, nanatiling bakante ang luklukan nang halos isang taon, at siya ay nahalal lamang nang humupa ang pag-uusig, noong Hulyo 259. Di-nagtagal, ipinagkaloob ni Emperador Galieno sa Simbahan ang pagpapaubaya at ibinalik ang mga ari-arian nito, at muling inayos ni Dionisio ang mga gawain nito.
Nagdaos siya ng isang sinodo sa Roma na naglahad ng pananampalataya ng Simbahan sa Santisima Trinidad laban kay Sabelio at laban sa mga humahati sa Diyos sa tatlo o gumagawa sa Anak na isang nilalang, at hiniling niya sa kanyang kapangalan, ang Obispo ng Alejandria, na ipaliwanag ang sarili nitong turo. Nagpadala rin siya ng salapi upang tubusin ang mga Kristiyano sa Capadocia na tinangay ng mga Godo. Inilibing siya sa kripta ng mga papa sa Katakumba ni San Calixto.
Pinararangalan siya ng Simbahan bilang Santo. Basahin ang kanyang pahina sa diksiyonaryo ng mga santo.