
Si Sixto, sa mga lumang talaan ay Xisto, ay nahalal noong Agosto 257. Hindi alam ang kanyang pinagmulan; tinatawag siyang Griyego ng Liber Pontificalis, marahil ay dahil sa pagkakamali. Isang mabuti at mapayapang pari, ayon sa mga salita ng isang sinaunang manunulat, ibinalik niya ang mabuting ugnayan sa mga simbahan ng Aprika at Asya Menor matapos ang pagtatalo tungkol sa binyag, habang pinananatili ang kaugaliang Romano.
Sa ilalim ng kautusan ni Emperador Valeriano laban sa klero, dinakip siya habang nagsasalita sa mga mananampalataya sa isang katakumba sa Via Appia at pinugutan ng ulo noong ika-6 ng Agosto 258, kasama ang apat sa kanyang mga diyakono; dalawa pang diyakono ang namatay sa araw ding iyon. Ang upuang kinamatayan niya ay iningatan bilang relikya sa likod ng kanyang libingan sa Katakumba ni San Calixto, at siya ay binabanggit sa Kanon Romano ng Misa. Ang kanyang kapistahan ay ika-6 ng Agosto.
Pinararangalan siya ng Simbahan bilang Santo. Basahin ang kanyang pahina sa diksiyonaryo ng mga santo.