
Si Lucio ay hinirang matapos ang kamatayan ni San Cornelio sa pagkatapon noong 253. Sinasabi ng Liber Pontificalis na siya ay isang Romano, anak ni Porfirio. Di-nagtagal matapos ang kanyang pagkahirang, siya rin ay ipinatapon, ngunit pinahintulutan siyang makabalik sa Roma pagkaraan ng maikling panahon, sa malaking kagalakan ng kanyang bayan.
Sumulat sa kanya si San Cipriano upang batiin siya sa dobleng karangalan bilang kumpesor at obispo. Tulad ni Cornelio, pinanindigan niya na ang mga nahulog sa pananampalataya (lapsi) ay dapat tanggaping muli matapos magpenitensiya. Namatay siya noong ika-5 ng Marso 254 (hindi maaasahan ang huling salaysay na siya ay pinugutan ng ulo), at ang kanyang kapistahan ay sa ika-4 ng Marso.
Pinararangalan siya ng Simbahan bilang Santo. Basahin ang kanyang pahina sa diksiyonaryo ng mga santo.