
Pumasok si Niccolò Boccasini sa mga Dominiko sa edad na labing-apat, nagturo ng teolohiya, at noong 1296 ay nahalal na Maestro Heneral ng orden, at sa tungkuling iyon ay hiniling niya sa kanyang mga prayle na manindigan sa panig ni Bonifacio VIII. Ginawa siya ni Bonifacio na kardinal noong 1298 at kalaunan ay Obispo ng Ostia, at isinugo siya bilang legado upang magdala ng kapayapaan sa Hungary. Sa Anagni noong 1303, isa siya sa dalawang kardinal lamang na nanatili sa tabi ni Bonifacio nang dakpin ang papa. Nahalal nang nagkakaisa isang buwan matapos ang pagkamatay ni Bonifacio, naghari siya nang walong buwan at biglang namatay sa Perugia.
Nakipagkasundo siya sa korte ng Pransiya, inalis ang mga parusang pansimbahan kay Haring Felipe IV habang ipinatatawag pa rin ang mga may pananagutan sa paglapastangan sa Anagni upang managot dito. Sumulat siya ng mga sermon at mga komentaryo sa ilang bahagi ng Kasulatan. Siya ay naibeatipika na, at ipinagdiriwang ang kanyang kapistahan tuwing ika-7 ng Hulyo sa Roma at ng mga Dominiko.
Pinararangalan siya ng Simbahan bilang Beato. Basahin ang kanyang pahina sa diksiyonaryo ng mga santo.