
Si Dauferius, mula sa isang sangay ng Lombardong pamilyang dukal ng Benevento, ay tumakas mula sa isang isinaayos na kasal upang maging monghe, at tinanggap ang pangalang Desiderius. Bilang abad ng Monte Cassino mula 1058, muli niyang itinayo ang abadiya at ang simbahan nito, pinuno ang aklatan nito at ibinalik ang disiplina nito, at siya ang pinagkakatiwalaang tagapamagitan ng mga papa sa mga Normando.
Itinuring ng naghihingalong si Gregorio VII na karapat-dapat humalili sa kanya, siya ay nahalal nang labag sa kanyang kalooban noong Mayo 1086 at noong 1087 lamang niya tinanggap ang katungkulan. Mahina ang kalusugan sa buong maikli niyang paghahari, binago niya ang pagbabawal sa investidurang laiko sa isang konsilyo sa Benevento at nagpadala ng isang hukbong Italyano na sumakop sa Mahdia sa Hilagang Aprika. Namatay siya sa Monte Cassino, kung saan siya pinarangalan mula pa noong unang panahon, at siya ay pinipitagan bilang Beato.
Pinararangalan siya ng Simbahan bilang Beato. Basahin ang kanyang pahina sa diksiyonaryo ng mga santo.