Santa Francisca Romana

Sino siya

Si Francesca Bussa de' Ponziani, isang maharlikang babae na ikinasal kay Lorenzo Ponziani, ay nanirahan sa wasak at dukhang Roma noong unang bahagi ng ikalabinlimang siglo. Kinutya ng mga maharlika bilang taksil sa kanyang katayuan, ginawa niyang sentro ng pagtulong ang kanyang palasyo sa Trastevere, kung saan laging makasusumpong ang pinakamahihirap ng tinapay, alak, damit at kaunting salapi, at namalimos pa siya sa mga pintuan ng simbahan para sa mga labis na nahihiyang humingi.

Tapat niyang pinamahalaan ang kanyang sambahayan habang namumuhay sa panalangin at pagpepenitensiya; naitala ang mga pag-atake ng diyablo laban sa kanya, at ang maraming pagpapagaling at tanda. Nabalo noong 1436, nagretiro siya sa bahay ng mga Oblata ng Kabanal-banalang Birhen na kanyang itinatag sa Tor de' Specchi, at namatay noong ika-9 ng Marso 1440; sa loob ng tatlong araw, pumila ang mga taga-Roma upang parangalan ang "santa ng Roma".

Ang mga himala

Mahigit animnapung kaso ng pagpapagaling ang pinatunayan sa proseso ng kanyang kanonisasyon. Isinasalaysay sa ulat ng Vatican News na nang ubusin ng kanyang biyenang lalaki ang laman ng kamalig ng pamilya upang pigilan siyang magbigay sa mga pulubi, natagpuan itong muling puno ng butil makalipas ang ilang araw.

Bakit iyon itinuring na kabanalan

Ipinakita ni Santa Francisca Romana na ang isang maharlikang asawa at ina ay maaaring maging santa sa sarili niyang tahanan: tapat sa kanyang pamilya, mapagbigay sa mga dukha, at nakaugat sa panalangin.